Okapi

MEER DAN GENOEG nieuwsfeiten om een blog te vullen.  Dus moeten er een aantal sneuvelen die in de échte media al meer dan genoeg aandacht krijgen. Laat ons beginnen met de poging tot federale regeringsvorming waar na een koppel informateurs nu de pre-formateurs aan zet zijn waarna allicht formateur I en II hun opdracht zullen doorschuiven naar een post-formatie triumviraat. Wedden dat het zo iets wordt? Voor de lopende lijst van aanslagen verwijs ik naar de updates van het gesproken dagblad. De internationale poespas met Turkije en Syrië in de picture en Rusland en Amerika die hun zoveelste spelletje blufpoker opvoeren in de coulissen. En dan is er de sportwereld waar te rapen valt dat Dejan Velcrovic (sic) weer aan de slag wil als spelersmakelaar in het voetbal, dat in datzelfde milieu Frank Vercauteren voetballes komt geven in Anderlecht en Kompany toch niet meer mag coachen, dat Stijn Vreven bij Beerschot datzelfde lot beschoren is maar ook niet meer mee mag sjotten en dus zijn valies moet pakken, dat er een voor het eerst onder de 2 uur is gebleven op de marathonafstand maar niet echt in een wedstrijd, dat Em-azing Emma Em-V-P Meesseman de pannen van het basketbaldak speelde en met haar ploeg WNBA-kampioen werd, dat de Rode Duivels een 9-0 rekorduitslag lieten optekenen tegen San Marino. Over dat alles en nog veel meer zal het hier niet gaan. De verwijzing zit 'em uiteraard in bovenstaande foto. 

Basketbal ligt mij nog steeds na aan het hart, en dus gaat hier alle aandacht naar de nieuw opgezette FB-pagina van ons aller Tony Vdb. shoot! zegt en schrijft de basketfanaat en hij houdt ons op zijn typische manier op de hoogte van wat er zoal reilt en zeilt op en rond het ketsenballenparket. Als er dan binnen het kleine wereldje een orkaan dreigt op te steken is ook hij er als de kippen bij. Een Aalsterse fout bij de herschikking van de cluborganisatie, nummerperikelen, achterstallige betalingen. Vlaamse Liga wil schorsing van alle wedstrijden. Blijkt alleen voor de jeugd te gelden, die daar dan weer weinig mee te maken hebben. VBL niks te vertellen over het eerste team, dat speelt in de EMBL. Aparte organisatie. Typisch Belgische logica veronderstel ik dan maar. Bleek een storm in een glas water, den Okapi veegt er zijn gat aan en speelt vanavond gewoon tegen Bergen. Dan wel als Aalstar natuurlijk. "Weir goen voesj!"

DOHATHLON 2019

TIJDENS DE REEKSEN van de 200 meter dames zag ik nog zo goed als lege tribunes in het WK-stadion van Doha. Topatletiek voor de meest biedende. Quatar, waar de sky al lang geen limit meer heeft en die al helemaal niet symboliseert. Waar geld en energie over de balk worden gesmeten dat het niet mooi is. En dat in combinatie met sportbonden die het nu net op dat aardse slijk gemunt hebben. Veel geld, en liefst op tijd en stond de smeervariant ervan die toch zo heerlijk aan des bobo's pollen blijft kleven. Lege tribunes zei ik dus. In de reeksen, het voorprogramma. Maar ook bij de finale van de 100 meter voor vrouwen, ondertussen erkend als een absoluut topnummer op een atletiekavond, geen kat en en vooral veel lege stoelen. Daar werd over geklaagd door atleten en federaties, en dus ging de organisatie daar iets aan doen. Gastarbeidende stadionbouwers die tegen 2022 het WK voetbal moeten mogelijk maken worden bij busladingen aangevoerd om stukjes van de tribunes te vullen. Men zet schoolkinderen op verplicht brossen om naar het atletiekstadion te komen. Verplichte culturele uitstap allicht. De immer kritische BBC licht ondertussen een en ander grondig door. Veel grondiger dan onze journalistieke coryfeeën die in oeverloos nietszeggend pseudo-sportcommentaar blijven hangen. Natuurlijk hebben die bijna ex-Europeanen voorlopig nog meer ponden te besteden in hun televisie-zaken, maar de kwaliteit van hun reportages is er dan ook naar. De vorm en de inhoud: hoe kan het toch dat er over precies hetzelfde onderwerp en zonder verdraaiing van de feiten zo'n verschillend verslag wordt uitgebracht. Ik blijf er mij aan "erregeren", hoe dikwijls Kris M, onze man ter plaatse, de bal compleet misslaat en achter de feiten aanloopt. De wijsheid in pacht. Zo overtuigd klinkt hij toch, om dan zo goed als altijd die mening totaal te moeten omgooien wegens naast de kwestie en niet gezien. En zolang de resultaten in de "taggetig" lopen zal hij deze uitstapjes wel mogen blijven maken. Een heel bijzonder type.

Tussendoor meegeven dat er enkele Belgische ploegen mooie resultaten behaald hebben op het Europees voetbalplatform. Of dat ook met goed voetbal gebeurt blijkt niet zo belangrijk, en of de zogenaamde "supporters" zich wat gedragen... al evenmin. Niet allemaal natuurlijk, gelukkig een minderheid, maar toch: Brugge-  en Standard-"fans", wiederum zum kotzen!!

Gelukkig blijft er echte sport die op aangepaste wijze en zonder onnodige poeha becommentarieerd wordt. Vorige week was het opnieuw tijd voor de Spartathlon. De wat? Die onvergelijkbare loop van Athene naar Sparta. Duurlopen, waar het boek van Olivier Verhaeghe over gaat. Deze Olivier liet ons Facebookgewijs delen in de verslaggeving over de editie van dit jaar. Ene Koen de Vries, ook verslaggever ter plaatse, heeft er een mooie blog over gepleegd: De Spartathlon. Klikken en lezen hoor. Sfeer en passie druipen ervan af. Dat kan dus in verre van ideale omstandigheden, zonder peperdure installaties en uitgekochte organisaties. Met veel minder zelfs. Maar door een beetje passie en hart in plaats van geld en met software opgefokte glorie hadden we nu ook van een Dohathlon kunnen genieten. Enfin: hoe langer de loopnummers worden, hoe meer toeschouwers er aangevoerd worden. Zouden die voetbalstadions nu nog afgeraken? Of gaan ze die meteen ook maar iets kleiner bouwen?

Niet gestanst, maar wel gesjareld...

Zouden nu aanschuiven om aan boord te gaan. Vlucht SN2371 van Brussels Airport naar Vilnius International. Dat ging het begin zijn van drie weken toeren doorheen Litouwen. Prachtig land van horen zeggen, en dus  zette La Pola nog maar eens haar schouders onder een persoonlijk reisproject. Het zag en ziet er nog steeds prachtig uit. Tot zondag in de hoofdstad, dan de huurauto oppikken en naar... Ho maar, die huurauto blijkt enkel te lukken met een gestanste credit card, een krediet kaart met reliëfletters en -cijfers. Om het oude strijkijzersysteem ter wille te zijn. "Gestanst.." nog nooit van gehoord, vroeger wel gehad maar dacht na de einddatum en bijhorende vervanging van de kaart dat zoiets ook weer tot het absolute verleden ging behoren. Zoals het cassettebandje, de VHS, de floppy disk. Niet dus: (onder andere..) in Vilnius nemen de autoverhuurbedrijven geen "platte" kredietkaarten aan. Pas gezien bij het afdrukken van de voucher. No "unembossed" cards accepted. Infodesk van Rentalcars kan niet helpen, via via geprobeerd aan een uitzonderingsmaatregel te geraken. Merci voor de moeite, Pieter. Maar niet gelukt. Andere "oude" kaart aanvragen bij de bank kon/kan, maar was binnen het korte tijdsbestek niet leverbaar. Is nu toch besteld, gaat voor een volgende keer zijn. En dus geen huurauto. Geen huurauto, geen rondrit en al helemaal geen stille afgelegen B&B's in het bosrijke binnenland of strandverblijven. Mea culpa, want auto huren was het enige wat op mijn conto stond. Volgende keer de boel toch iets korter opvolgen. De zoektocht naar een vervangende last minute is al begonnen. La Pola laat er geen gras over groeien, ook niet met de momentane regenbuien. Forza!! Met een beetje "sjans" lukt het nu zonder "stans" en zijn we geen tweede keer gesjareld. 

Hypermoderne wiskunde...

Een maand geleden was hun versie voor het eerst te horen. Liefde voor Muziek, seizoen 5, aflevering 3. Centraal stond Ilse DeLange. Raf en Mich brachten in zeer authentiek Kommil Foo's een bewerking van Calm after the storm. Stilte na de storm. En een storm werd het: na twee weken aanloop kwamen ze op radio 1 binnen in VOX op nummer 18. Eén week later stegen ze naar nr 10. Vorige zaterdag waren ze te vinden op 5 en vandaag staat dit nummer op 2. Vlak achter the Boss himself. Schitterend parcours. En dan nu de clou van mijn verhaal. Na de rekenkundige en meetkundige rijen heeft Fibonacci ooit een specialleke op ons losgelaten. 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55,... Zou iets met konijnen en bijen te maken hebben.  Vandaag zag en hoorde ik met 18, 10, 5, 2,... iets in die aard. Zij het in verkorte versie en ja, omgekeerd. En het heeft iets met muziek te maken. De rij van Kommil Foo.  Het zou zo maar eens een volgende stap in de wiskunde kunnen zijn. De hypermoderne wiskunde?!!

Uittocht der krokodillen...

1 + 1 =  minstens 2...

Nadat Jo Vandeurzen kwam vertellen dat hij ging stoppen met de nationale politiek voegde hij daar op zijn gekende naïef-onschuldige wijze aan toe dat hij ook de voorziene opstapvergoeding zou opnemen. Niks aan de hand, mochten wij met z'n allen dat bedrag van 136.000 euro toch niet wat aan de hoge kant vinden. Maar goed, er zijn erger dingen. Toch ging er bij mij daarna een lichtje, of zeg maar een hele slinger kerstlichtjes branden. Want diezelfde dag nog kwam ook Eric Van Rompuy, inderdaad broer van, op de proppen met zijn verhaal dat hij ook die premie zou opnemen als hij stopt. Ook volgend jaar? En als diezelfde avond Miet Smet dan nog een lans komt breken voor haar vrienden... Ze vindt wel dat ze daar recht op hebben, net als den Eric die meteen fors doorgaat en respect opeist voor al hun noeste werk en toewijding. Maar dan komt het... De jongeren voorzitter van diezelfde partij vindt het niet kunnen, en gaat er werk van maken om die extra premie te laten verdampen. Dat zal niet gemakkelijk zijn, maar we horen wel van la Smet dat binnen afzienbare tijd de uitkering gaat gehalveerd worden. Tenminste, dat gerucht doet de ronde in de federale wandelgangen. Zo loopt de discussie nog even verder tot Bart Schols er een einde aan maakt en zijn praatbarak sluit. 

En kijk wat ik na een nachtje slapen al in de ochtendkranten lees: Pieter Frans Norbert Jozef Raymond De Crem gaat de nationale politiek verlaten. Inderdaad, ook hij. De mens kan natuurlijk tellen, of heeft daar mensen voor op zijn kabinet die hem daarbij helpen. Als hij er in 2019 uitstapt zijn het er nog 136, daarna wordt dat 68. Duizend, ja. Rekening is voor die sukkelaar dus snel gemaakt. Wedden dat er voor de aanpassing van de vertrekpremie voor parlementariërs nog veel meer krokodillen gaan vertrekken? Die kunnen dan allemaal aan het werk in de nieuwe regeling voor voetbalmakelaars en clubbestuurders. Na de verklaringen van spijtoptant Veljkovic gaan er heel wat postjes vrij komen in die sector...

M . A . F . F . I . A . ...

BIJGEVOEGDE TEKST ONDERGESNEEUWD DOOR SPORTIEVE POSIVITEIT IN VORIG BERICHT...

"... Over veel meer centen gaat het in de donkere krochten van de voetbalorganisaties. "Operatie Schone Handen" en wat het tot hiertoe losmaakte in de Belgische voetbalwereld was voor de buitenwacht maar een eerste stap. Gelijktijdig hadden de onderzoeksjournalisten van internationale kranten blijkbaar hun handen vol aan gelekte informatie die FIFA en UEFA in het aller kwaadaardigste daglicht zou plaatsen. De geest is uit de fles. De zotste verhalen komen eerst, en net omdat er zoveel geld mee gemoeid is zijn ze waarschijnlijk van begin tot einde nog waar ook. Omkoperijen op alle vlakken, drukking óp en óver het randje van de afperserij. Clubleiders, politiekers, de hoogste posities in de internationale voetbalorganisaties, oligarchen van alle slag... alle hoofden blinken van de "goede" boter! Ben benieuwd waar dit gaat eindigen. En nog meer waar het allemaal toe of langs gaat leiden? Of toch geen interesse. Maffia? Ik zei/schreef: M . A . F . F . I . A . ! ! ! ! Waanzinnige verhalen om de aandacht van de echt belangrijke zaken af te leiden? En dus... blijkt voetbal nog maar eens de meest importante bijzaak in en naast het leven  op deze hele aardkloot te zijn. Jammerlijke schande en zelf gezocht gezichtsverlies. 

Ooit opperde ik dat "Stoffel" - van de Fabeltjeskrant schildpad! - de foute voornaam is om met enige kans op succes aan Formule 1-rijden te gaan doen. Net zo krijg ik een raar gevoel in mijn darmen en een vieze smaak in de mond als een "Infantino" aan de top van een wereldwijde geldmachine als  de FIFA verschijnt. Dit loopt fout af, Gianni. Je hebt het blinkende boterhoofd al mee en als Italiaan moet je maar al te goed weten hoe het met die doos gaat. Mocht je daar nog aan twijfelen? Die "John" van Football Leaks zorgt er wel voor dat je het gaat snappen.  De doos van Pandora, inderdaad..."

Winteruur...

Heb het deze keer met eigen ogen zien gebeuren. Hoe op het scherm van mijn ouwe iPhone de tijdsweergave in één automatische klik van 2:59 naar 2:00 sprong. Terug sprong, inderdaad. Heerlijk nachtelijk plasmoment dat ik nooit meer ga vergeten. En neen, het was niet naast de pot. Ik stapte, zij het niet geheel fris en monter, vanaf de eerste seconde mee in wat nu voor mij misschien wel het definitieve winteruur gaat worden. Binnen hoeveel jaar gaat men weer beginnen onderhandelen over een jaarlijkse tijdsaanpassing? Toch is het nog niet zover, we gaan er eerst nog een nachtje over slapen en er middels een coördinator proberen uit te komen of we voor de afschaffing gaan en zo ja, waar we dan wel voor gaan kiezen. Ik lach er af en toe zelf ook wel mee, maar als je erover nadenkt is het nog niet zo'n eenduidige kwestie. Noem het gerust "complexe materie". Dan maar over naar...

het Winteruur, in dit geval met een grote hoofdletter. Wim Helsen in al zijn eenvoud en ingehouden glorie op de bank met een gast die een zelfgekozen tekst komt voorlezen en bespreken.  Vanaf nu weer elke avond een heerlijk dagafsluitend televisiemoment op Canvas. Met een vervanger voor Boris, de zwijgende copresentator op of naast de zetel die afgelopen zomer zijn laatste loodje legde. Benieuwd of de nieuwe Golden Retriever de oude gaat doen vergeten? Het mag dan al afhangen van de gast en zijn tekst, de formule en presentatie kunnen mij op dat moment voor het slapengaan wel bekoren. Ik kijk er al naar uit, en mocht het af en toe eens te laat worden... op Youtube zijn de beste afleveringen blijvend te herbekijken. De hele wintertijd lang, die periode met "winteruur" zonder capitale, en wellicht nog langer. Daar  kan de Europese coördinator werk van maken.

De seizoenen doen hun uiterste best om te zijn wat ze horen te wezen, en toch gaat het soms wat snel. Of hoe moet ik de flitsende overgang van uitgesponnen nazomer naar plotse wintertemperaturen interpreteren? Van de ene dag op de andere, en zo liep ik vandaag mijn 1 kruk-wandeling voor het eerst achter mijn eigen condenserende ademwolkjes aan. Met frisse knieën, dat ook. En één koude hand. Grijs wolkendek, maar geen regen. We slaan de herfst toch niet over zeker?

Een hele tele-tijd geleden ...

Met deze flitsen we zowaar nog eens twee afleveringen terug in de blog, en 62 jaren in de tijd. Het mag dan zijn dat heer Polo zich heel recentelijk een nieuw uiterlijk heeft aangemeten, mijn favoriete "von Saksen-Coburg en Gotha" heeft in de loop van zijn jaren ook een ferme metamorfose ondergaan.  Als koning de eed afgelegd op het moment van mijn geboorte, toen hij er nòg pieper uitzag dan op nevenstaande postzegel. Die beeltenis dekte in 1956 een 3BF-lading, oftewel 7,5 eurocent, en misschien kon je er toen een kaart of zelfs een brief mee versturen... die dan ook nog tijdig ter bestemming kwam. Wie weet? Wat ik wel weet, en dat dankzij de serie BOUDEWIJN die ik pas nog bekeek via vrt.nu, is dat het uiterlijk van "onze" koning in de loop der jaren minstens zo fel veranderde als zijn innerlijk blijkbaar evolueerde. Het was soms hard, niet altijd even netjes en hij kon behoorlijk koppig zijn. Wat een leven ook. En dat alles liet zijn visuele sporen na. In 1993 was het dan ook een hele andere die voor de laatste keer op vakantie vertrok naar Spanje. Toch een docu-reeks die ik met veel aandacht tot mij heb genomen. Een mens is ooit te oud om te leren, en dus maakte ik er nog maar eens gebruik van... Leve de postzegel en de tele-tijd machine!! 

Take five...

De grootste hitte lijkt voorbij en  we hebben hier de eerste regen- tot en met plensbuien over ons heen gekregen. Die kwamen wellicht net op tijd, want de natuur heeft er nood aan. Het eerste herstel gaat vlot, het gras wordt al meteen terug wakker. Bij felle warmte houdt dat een zomerslaap. Zoiets als de beren 's winters in het hoge noorden, maar dan omgekeerd. Nu het grasveld aan een revival bezig is heeft mijn robotmaaier het begeven. Aan vervanging toe, of toch nog investeren in een herstelling? De konijnen zouden dan moeten inspringen, maar die schuilen net voor de regen. We gunnen het "gazon" alle tijd...

De Pap in De Mondt...

Het hele WK-gedoe heeft me nog niet echt weten te boeien. En neen, ik spreek mij al lang niet meer uit over de kwaliteit van het geleverde voetbalspel. Daarvoor ken ik er te weinig van en aan interesse ontbreekt het mij totaal. Ik laat me ook niet meer zo gauw op sleeptouw nemen door commentaren en analyses. U kent mij wel beter: die hele handel wordt oordeelkundig weggezapt of uitgezet. En dus zit ik op "hopeloze donderdag" aan het blogklavier. Ook niet zo'n hoogstaande bezigheid, maar toch. Alleszins beter dan de door een achterhaalde competitieformule zinloos gemaakte matchen van vandaag. Het failliet van het FIFA-WK. Oubollige onkunde zorgt ervoor dat op dit moment Engeland en België een statisch potje paso doble staan op te voeren rond een stilliggende bal. Dat vind ik het aankijken niet waard. Hoe ik er dan een oordeel over durf te vellen? Ik zie net deze foto verschijnen tijdens het rustverslag op de website van Sportwereld.be. Deze klucht wordt opgevoerd voor heel veel geld. Daar draait het in wezen alleen maar om. Oh ja, ook poen neerleggen om zoals eerder deze week een suf gesnoven Maradona op de eretribune te mogen etaleren. Decadentie ten top. Maar goed, terug naar 'onze' Rode Duivels. Denk dat ze het deze keer echt goed gaan doen. Zo goed zelfs dat ze al bezig zijn om de competitie-formule van het WK op te blazen. Nog een paar stappen verder, en The New York Times zou er wel eens dicht bij kunnen zijn: "Existentiële crisis dreigt als België wereldkampioen wordt." De existentie van het wereldwijde voetbal in hoofde van de FIFA staat dan inderdaad op het spel... Hoe zwak kan je jezelf maken door halsstarrig vast te blijven houden aan een voorbijgestreefde organisatie. Hier en daar een zweem van aanpassing, gebaseerd op reglementen en structuren uit andere sporten. Maar helemaal niet aangepast aan de voetbalrealiteit. En het kan zo simpel zijn. Doe na de poulefase de resterende ploegen opnieuw in twee potten. De acht hoogst geplaatsten  in de ranking in pot 1, de volgende in pot 2. Krijg je weer een beschermde loting zoals voor de poules. En dan gewoon verder met rechtstreekse uitschakeling. Gedaan met hopeloze karikatuur-matchen, nep klasseringen gebaseerd op Fair-Play, en doe er ineens ook maar een klok met reële speeltijd bij. Potje komedie bij een zogezegde blessure: klok stil, en geen flauwe kul meer. Extra speeltijd inlassen om de Duitsers nog te laten winnen lukt blijkbaar niet altijd. Diesmal haben sie es nicht geschafft...

Zo ziet u maar, zonder dat het mij enige moeite heeft gekost nam ik deze hindernis. Geen last van verveling of ergernis. Integendeel: ik mocht het heerlijk van mij af schrijven. De kluchtzangers van de FIFA gaven mij de pap in de mondT om de hele boel op licht cynische wijze te fileren. Waarvoor dank...

Op het nippertje...

Het kan niet elke keer prijs zijn, of dan toch niet helemaal. Dat zagen we tijdens de voorbije week nog maar eens in het Falcon Heavy-project van de heer E. Musk met een 2 op 3 voor de terugkeer-draagraketten, en daarna de rode Tesla die het ruimtelijke spoor bijster raakt, uit de interplanetaire bocht gaat en een net niet geplande route kiest... op weg naar oneindig dan maar? Time will tell us. Af en toe kan het er zelfs helemáál naast zijn. Dat bleek de vorige dagen maar al te duidelijk uit de weersvoorspellingen van onze nationale meteo-club. Ze waren daar blijkbaar de sneeuwellende van begin december '17 nog niet vergeten, integendeel. De ervaringen van toen en de aankondiging van een nieuwe storing met mogelijks winterse neerslag deed op alle niveau's de alarmbel rinkelen. Code oranje en rood was meteen een minimum voor onze weerjongens en -meisjes. Verkeersdeskundigen stelden voor om zoveel mogelijk wagens van de baan te houden en onze minister van Werk maande daarom maar aan om als het enigszins zou kunnen van thuis uit te werken. Dat bleek, net als de poging tot voorspellen van het weer een behoorlijk voorbarige ingeving. Wie vrijdag wel de baan opging deed dat in alle rust en genoot bijna van de plots zoveel kortere files. Bij ons in de buurt bleef de sneeuw zelfs niet liggen. Op andere plaatsen in Vlaanderen ging het van een 0,5 tot volle 2 centimeter-dikke sneeuwlaag. Het viel dus allemaal dik mee. Een sneeuwstorm in een glas water die dan weer wel een prachtig idee opleverde voor een nieuw t-shirt. Mooie tip van de Facebook-vrienden. Met dank voor het delen...

FOTO TOP12 - #08 2017

Het einde van de wereld. Niet het apocalyptisch gebeuren waar voorspellers zich te pletter op gokken. Wel de geografische limiet, de grensbepaling waarachter het gedaan is. Gevonden én gefotografeerd. Op 15 oktober 2017 in Tournavaux, Ardennes, Frankrijk. Vanop de brug over de Semoy, zoals ze daar schrijven. Stroomopwaarts, daar rechts op de foto. Voorbij de laatste boom. Het land loopt uit op een punt. Daarachter verdwijnen de schepen in het niets. Terug naar het pre-Columbiaanse tijdperk...

#naarheteindevandewereld#tournavaux#semoy#ochtendgrijs#ardennen#frankrijk#mp

Sterker dan mezelf...

De bedoeling was om met een serie foto's uit eigen hand een sereen einde te breien aan mijn blogistiek 2017. Mooi voornemen, om in alle rust een evenwichtige overstap naar het volgende kalenderjaar voor te bereiden. Geen rekening gehouden met de actualiteit. Zo gaat dat nu eenmaal, ook ik heb geen glazen bol. Er gebeurde in korte tijd zoveel tegelijk dat ik er paf van stond.  Moest dus ook hier een eigenzinnige keuze maken. Dit is ervan gekomen, het was sterker dan mezelf...

Ook gelezen dat men in de nasleep van #metoo in Zweden aan een nieuwe wet werkt? Vanaf nu zal bij het hebben van sex een expliciet uitgedrukt akkoord van beide partijen nodig zijn. Een onderhandelde overeenkomst bij wijze van spreken. Voor zij die in de nabije toekomst een reis naar Scandinavië overwegen allicht hét moment om een snelcursus Zweeds te gaan volgen. Kan via een app, een internetcursus of zelfs live bij u aan huis met een Zweedse leerkracht. Wel eerst overleggen wat en hoe. Wederzijds akkoord. 

Daarna dacht ik de stunt van Philippe Clement te vermelden als ethisch dieptepunt van het lopende Belgisch voetbalseizoen, en daarmee af te sluiten. De upcoming man die schaamteloos en voor het grote(re) geld zijn ploeg die hijzelf mee had kunnen samenstellen, in de steek laat. Voor een met reconversiegeld van de mijnsluiting gesponsorde Limburgse voetbalput. Het is natuurlijk niet nieuw, misschien moet ik zelfs proberen zoiets te begrijpen. Hoger niveau, visie op termijn, thuiskomen..? Praatjesmaker! Dikker contract, grotere auto, meer geld. Maar voor hoelang? 

En nog was het niet gedaan. De absolute kers op de taart kwam van Marc Coucke. De man van 't Weireldploegsje. In de hele heisa omtrent de verkoop van RSC Anderlecht werd hij de lachende derde, de Onassis op de achtergrond die met een fractie van zijn eigen geld de rest het nakijken gaf en  ruim meerderheidsaandeelhouder wordt in de Brusselse voetbaltuin. 80 miljoen euro, ruim een half procent van zijn vermogen. Dat noemen ze dan een durfkapitalist. Daar is geen durf voor nodig, ik "riskeer" wel eens meer een half procent van mijn beschikbaar kapitaal. Neen, dit was op voorhand mooi geregeld en alleen de heel grote jongens komen dan nog in het stuk voor. Wat ze er in Oostende over denken kan hem niet deren, getuige deze eerder opgestoken middenvinger. Toen al met een paars-witte outfit. Het was wellicht weer sterker dan hemzelf...

Ik heb zoiets van...

Sint en Piet hebben hun werk gedaan. Terug naar Spanje, even uitblazen aan de costa en daarna alweer voorbereidselen treffen voor de komende "editie 2018". Ik heb dan zoiets van: het kinderfeest is geweest, laat nu de oudjes maar mee uitkijken naar de Kerstman. Die brengt toch feest voor iedereen, of niet? Het zal erop aankomen om tussen de festiviteiten door de nodige me-time te voorzien en onszelf vrij te maken om te beseffen hoe luxueus het er hier dagdagelijks aan toegaat. Het kan natuurlijk alle kanten uit, en eigenlijk hoeft dat geen probleem te zijn. Het keert en het kantelt, het slaat om en het stagneert. Dan gaat het weer maar een keer over de klimatologische omstandigheden. Of ze het nu leuk vinden of niet, in deze zullen ook de groentjes van de Polder hun comfortzone moeten verlaten en absoluut een inspanning  leveren om naar de toekomst toe de nodige aandacht te blijven trekken...

Een tekst die echt nergens op slaat. Nog erger en zinlozer dan wat U hier doorgaans te verteren krijgt. Toch heb ik er een reden voor. Neen, niet het feit dat vandaag "de meest irritante uitdrukking" uit ons Vlaamse idioom werd bekend gemaakt. Wel het feit dat deze onthulling opgefleurd werd met een prachtige foto van de enige echte "tweedelige" dikke van Dale. Groot Woordenboek der Nederlandse Taal,  uitgegeven bij Martinus Nijhoff. Leuk eigenlijk, en naar de toekomst toe heb ik dan iets van: geef die groentjes ook wat me-time zodat ze zich dagdagelijks binnen hun comfortzone kunnen uitleven. Veel gekker moet het niet worden veronderstel ik. Laatste warme knuffel, Piet...

Monsieur Afrique...

Net een weekend achter de rug waarin verbazing en ergernis mij naar een geestelijk verzadigingspunt hebben geleid. Veel gekker dan "het verhaal De Pauw" moet het voor mij niet meer worden. Ik ben absoluut geen koorknaap (geweest) en wil zeker geen moraal prediken, maar hier kan ik mij niet in vinden. Er zijn en blijven omgangsvormen en spelregels in onze samenleving die voor een gezond evenwicht kunnen zorgen. Als ze worden nageleefd. In deze gaan macht en respect blijkbaar niet samen. Natuurlijk hebben de media er een heel vette kluif aan. Zwaktes worden nu wél blootgelegd. Da's de bluts met de buil, denk ik dan maar. Zoiets gebeurt met een media-icoon dat als onaantastbaar beschouwd wordt en zichzelf als onweerstaanbaar inschat. Wordt 'grensoverschrijdend' vervolgd...

En dan was er Ivoorkust - Marokko 0-2. Hoera, gewonnen? Ja, en dus lekker keet schoppen. Zware rellen en puur vandalisme in Brussel. Onappetijtelijk nieuws, of hoe moet ik de acties van de Marokkaanse amokmakers anders interpreteren? Wat een slagveld. Potje breken, potje betalen hoor ik mezelf hardop denken. Maar ook daar heb ik al geen vertrouwen meer in. Dweilen met de kraan heel wijd open, ja.  Vechten tegen een mega-bierkaai en hooligane windmolens. Voetbal een feest?! Wat gaat het worden als die hun eerste match verliezen ginder in Rusland? Ook hier van respect geen sprake... 

Gelukkig is er nog Herman Beysens, oud-wielrenner en kennis uit mijn jeugdjaren. Eigenlijk was hij geen wielrenner, maar nog een echte 'coureur'. 'Kereur...' zoals ze bij ons zegden. Wij gingen met de vrienden en op de fiets supporteren als 'Beske" in de wijde omgeving ergens aan de start kwam in een juniors- of amateur koers. Bij de profs werd dat te moeilijk (voor ons). Hij kwam vorige week nog ter sprake tijdens een etentje 'mit alte Kameraden'. Vandaag zag ik waar het toen over ging: zijn bijdrage in het Belga Sport-programma over Michel Pollentier, en vanop de hometrainer ging al mijn aandacht naar 'den Herman'. Mooie aflevering, sterke portrettering en levendige interviews. Hem horen vertellen maakte mij weer twintig jaar jonger. Wat zeg ik? Dertig... En er is meer. Achteraf ging ik - als naar gewoonte - nog even googelen en kwam bij een zeer lezenswaardig artikel uit: "Herman Beysens, monsieur Afrique" door Jeroen Denaeghel.  Straf verhaal over en door 'Beske', de moeite om eens aan te klikken en door te nemen. Het is nog altijd gene gewone en dat gaat hij nooit worden denk ik. Gelukkig was hij er deze keer terug om alsnog mijn dag te kleuren...

Praagse Logica en een dito uurtje Blauw...

Polo zou geen Marco heten mocht hij zich ook de voorbije week niet denkender wijze hebben bezig gehouden. We waren in Praag en dus vroeg ik me af hoe een inwoner van deze stad dient aangesproken te worden. Voor een vrouwelijk lid van de bevolking lijkt "Praagse" me redelijk logisch en klopt dat ook. Maar hoe richt men het woord tot een man die aldaar aan de oever van de Moldau leeft? Een Praag klinkt me te simpel, en dus dacht ik aan Pragenees. Gek idee? Ik meende te weten dat een inwoner van Den Haag een "Hagenees" wordt genoemd, maar... Na onderzoek stel ik vast dat enkel hij die plat Haags dialect spreekt een Hagenees is, terwijl wie Nederlands spreekt als "Hagenaar" staat geboekstaafd. Maar die logica trekken ze niet door tot in de Tsjechische hoofdstad, daar spelen dialecten blijkbaar geen rol en is iedere man die in Praag geboren wordt een "Prager". Zoals de Prager op bijstaande foto, die er voor alle zekerheid nog een paar boekwerken op naslaat. Zou het misschien een ver familielid van der Franz K. kunnen zijn? Wie weet, heb het hem niet gevraagd. Gemiste kans. Maar daarom niet getreurd: hier thuis schiet ik tijdens "de vierde over Praag" in een toponymische kramp en vraag me af waar de naam van die stad dan wel vandaan mag komen? Meer opzoekwerk. Deze keer maak ik mij er vanaf met een wiki-google-pedia move: "De naam van de stad is waarschijnlijk afgeleid van het Tsjechische woord práh, dat dorpel betekent. Deze naam (Praha) zou aan de stad gegeven zijn vanwege de dorpels in de rivier de Moldau. Deze zorgden voor watervalletjes die veel lawaai maakten..."

Om het meervoudig verslag van onze trip af te ronden doe ik nog eens beroep op de truuk met de duizendwoorden prenten. Het mag U duidelijk zijn dat deze stad mijn hart veroverd heeft en dat niet in het minst door de vele facetten en varianten waarmee haar schoonheid aan het licht komt. Ook dat licht hebben ze in de meest wisselende kwali- en variëteiten. Van klaterend ochtend- en/of middagwit over grijs door wolken gefilterd tot warm zonsondergangsgeel, -oranje en -rood. 

Ze hebben dat licht in zovele soorten tot en met na zonsondergang dat heerlijk Praagse blauw verschijnt. Voor een uurtje, net als overal elders hij helder weer. Maar hier lijkt het echt op zijn plaats en puur. Dat geluk hadden we meermaals en daarvan maakte de portrettentrekker in mij graag gebruik. Bij thuiskomst werd de selectie moeilijk, de keuze hartverscheurend en de mijzelf opgelegde beperking om het hier bij twee weergaves te houden was bijna onmogelijk om dragen. Toch heb ik dit slotakkoord eerlijk verdeeld over klassiek en modern. Het klassieke net iets klassieker met man en paard op het Oude Stadsplein, voor de uitgelichte Mariakerk met smalle en brede toren - symbool voor Eva en Adam? En het moderne aspect mooi strak en wat minder flamboyant in de reflecties. De glaspartijen boven het winkelcentrum bij heer Kafka. Ik denk dat hij zich daar wel zou bij kunnen vinden: pas al die puzzelstukjes maar eens in elkaar. En laat de omgekeerde volgorde van deze prenten dan maar een knipoog zijn naar deze voorloper van het literaire surrealisme. Praagtige stad... 

Hopeloos achter de feiten aan...

Heer Polo pleit schuldig: "Ik loop als een amateur achter de feiten aan." Tegelijk besef ik voor het eerst de draagwijdte van deze dubbel gecrosste uitdrukking. Niet zozeer het gat dat ik laat vallen naar de actualiteit toe, maar vooral de hopeloosheid waarmee ik mij in alle drukte uit de wielen laat rijden. Paf, aan de kant van de blogweg en toekijken hoe het peloton mij 'heet van de naald' voorbijraast. Verzachtende omstandigheden? Ik vind van wel: er viel dan ook zoveel nieuws te rapen deze voorbije dagen. Maar toch: schuldig! En niet in het minst ten opzichte van de nieuwe Queen of Track & Field: Nafissatou Thiam
Wat een straffe madam! Op een week na één jaar geleden pakte ze ook al eens fors uit tijdens de OS in Rio. Iedereen zo fier als een Belgische pauw maar trots kan wezen. Tegelijk echter onze bescheiden adem inhoudend met de vraag hoe lang ze dat zou kunnen uitzingen. Al minstens twaalf maanden weten we nu. Goud in Rio en nu weer goud in Londen. Met tussendoor een 7000+ prestatie op  de elitemeeting in Götzis. RESPECT !!! 
Wat heb ik daarnaast nog te vertellen over het WK Atletiek 2017 in het nog lang niet geBrexitte Londen? Dat we met z'n allen blij mogen zijn dat de door BBC georchestreerde Bolt-show niet tot het gaatje ging. Too mutch show ain't good for anybody. Heer Polo heeft zo zijn bedenkingen bij hoe het er in de entourages van Bolt, Ronaldo en andere Neymar's aan toe gaat. Hoe de media daarop inspelen en het supportersvee voor de mercantiele publiciteitskar spannen. Even naar de feiten: alle aandacht ging naar Bolt, een hele dag lang Bolt-down tijdens de rechtstreekse op BBC 1&2. Zo goed als alle camera's gefocust op de meest mediageile hardloper van het circuit. Op het eind van de race ziet iedereen dat hij niet wint. Maar wie dan wel? Ook Polo wordt mee in de luren gelegd en merkt pas tijdens de herhaling in slow-motion dat Justin Gatlin onderaan in beeld komt en nog net sneller is dan Christian 'de kleine' Coleman en Bolt himself. Na té veel herhalingen, waarbij de regisseur waarschijnlijk hoopte toch nog een invalshoek te vinden die de grote Jamaicaan als vermoedelijke eerste over de meet laat komen of de anderen ergens een voet op verboden gebied ziet zetten... blijft ook live nog de meeste aandacht naar de ereronde van hun held en kijkcijferkanon gaan. Het Londense publiek laat zich dan weer met onsportief boe-geroep van zijn smalste kant zien, euhh... : "horen".  Gatlin is de dupe: als meervoudig dopingzondaar, maar vooral uitgespuwd omdat hij het feestje van en met Bolt verstoort.
Niet echt mijn zjat koffie... !!! 
Verder wil ik mijn bewondering voor het schitterende atletiekstadion aan de Theems onder stoelen noch banken steken. Prachtig!! Vooral de verlichting is fenomenaal. Maar toch nog even over die stoelen en die banken, die waarop de deelnemers aan de kampnummers hun beurt mogen afwachten. Een afdakje, een koepeltje, een zeil, een soortement van abri? Nooit van gehoord? Of dacht de organisatie dat het in augustus niet zou regenen op Engelse bodem? Dan weten de polsstokspringers en de kogelstootsters ondertussen wel beter. Die nemen bij een volgende gelegenheid hun eigen paraplu's mee: zeker is zeker. Kwestie van niet achter de feiten aan te hollen...

Het kan ook anders...

Het is augustus, mijn voorlopige wachttijd zit erop. Na de cardiale ingreep waarbij het de bedoeling was om de gestoorde aansturing van de hartspiercellen vanuit de pulmonale venen te isoleren, PVI in het meest "hartelijke" jargon, heb ik een maand geduld geoefend en mezelf klaar gestoomd. In die volgorde, inderdaad. Eerst staan, dan stappen en vervolgens lopen... Zo leerden we dat vroeger, en zo probeer ik het nu in praktijk te brengen. Het was niet helemaal van nul beginnen natuurlijk, zo erg was het nu ook weer niet. Maar toch dat ietsje zwaarder dan ik in mijn "jeugdig" enthousiasme weeral had vermoed. Eerste twee weken redelijk plat. Week drie al iets beter, hoewel ik ook daarover nog niet naar huis heb geschreven (en naar U enkel tussen de regels door...). Pas de laatste tien dagen gaat het weer naar behoren, vind ik het goed en ben ik dus blij dat het opnieuw anders kan.  Eerst een paar wandelingskes, dan rustig opbouwen op de hometrainer en tenslotte terug de fiets op en een rondje Hoboken. Gisteren ook op de fiets naar het ziekenhuis voor de controle. "We zijn goed bezig, maar hebben nog wat tijd nodig..." zegt m'n cardioloog. Wie ben ik om hem tegen te spreken? 

En dus bloggen we verder. Tegen beter weten in gaat het vandaag over voetbal. Kan het toch niet laten. Ze beginnen er weer aan, en dus ook de analisten en commentatoren met hun oervervelend gezwets en pedante betweterij. In een taaltje waar "Ze motten weer knijpen... Hij legt hem mooi in het mandje... Hoog druk zetten... Achteruit leunen... Als voetballer zijnde weet je dan dat zoiets... Met drie wedstrijden op tien dagen kan je niet verwachten dat..." nog steeds centraal blijft staan. Nog steeds. Oh, wat heb ik een heimwee naar Jan Wauters, Rik De Saedeleer en Mark Uytterhoeven,  Ja zelfs een geutje puur Cruyffiaans zou me nog deugd doen. Gelukkig is er nog de lolbroeken-redactie van Sportwereld. Zij kopten een dezer dagen "Van Damme naar Antwerp?". In suggestief rood op de voorpagina en enkel met een verwijzing naar verderop in de krant. Tegen de tijd dat ik het desbetreffend artikel gevonden had was de titel alleen al genoeg voor mij en dacht ik: "Het kan ook anders..."

Van Damme op weg naar Antwerpen ?

Ik zou zeggen bovenlangs Brugge, dan de E40 op en bij Gent aansluitend via de E17 naar de Koekenstad. Maar volgens de heren van de digitale kaartenmachine uit het Apple-gamma is de snelste route via de E34. En dat heeft in dit geval zo zijn voordelen: niet via Brugge, hoog boven Gent langs, bij Lokeren even gas geven terwijl Sint Niklaas al helemaal geen gevaar zal opleveren. Alleen bij het uitrijden van de Kennedytunnel even oppassen dat hij aan de lokroep van het Kiel kan weerstaan. Met al dat transfergedoe van tegenwoordig. Als men om een Braziliaan in Parijs te laten landen al via Qatarese zwendelpraktijken gaat, wat moet het dan niet worden wanneer het gaat om een jongen van de Damse Vaart naar de Bosuil te verkassen? Neij maar, waar gaat dat heen...??

Een zoveelste "maat voor niets"...

Het zou en moest vandaag de "dag van de waarheid" worden in de Tour. Na bijna drie weken aanmodderen beloofden de grote tenoren, of degene die daarvoor nog willen doorgaan, om eindelijk het Sky-bastion van Froome & Co onder vuur te nemen. Het ging vuurwerk worden, en vuurwerk hebben we gekregen. Wel grotendeels op de verkeerde momenten (vind ik...?!) en niet steeds van de juiste pionnen, want die konden dan weer net niet. Aru los door het Alpen-ijs gezakt, na gisteren zelfs de tweede keer op rij. 't Is van niet beter kunnen. Op is op. Froome's ploegmaat Landa kan wel, maar hij mag niet van de Sky-commandatuur. Puur tactische aanvalletjes, en daarmee stopt het dan ook. Bardet heeft zijn best gedaan, en zelfs meer dan dat, maar ook hij kan niet tornen aan de hegemonie van Froome en (vooral!!!) de zijnen. Dan blijft er nog Rigoberto Urán, vanmorgen tweede in de stand op 27 seconden van de leider. Urán, die zou het dan toch moeten doen. Hij won al de beklijvende negende etappe naar Chambéry in de spurt (toch iets geleerd in Londen?) nadat hij zich door een sleutelende mechanicien van de neutrale wagen op de laatste col grotendeels naar boven liet trekken. Verder nog geen trap teveel gegeven deze Tour, maar ook niet meer laten zien dat hij echt hoger wilde. Blij dat hij erbij is? Ja, er gaat bij U toch ook een lichtje branden? De jonge atleet Urán, die op het einde van de Olympische wegrit in 2012 samen met de stokoude veteraan-arrangeur Vinokoerov naar de eindmeet reed. Gewonnen spel dacht iedereen, Rigoberto voor goud. Fout! Hij keek tijdens de sprint (op vraag en aanbod van  Kazakkendraaier Aleksandr!) op het juiste moment naar de verkeerde kant. Redelijk dom voor iemand die toen in het Sky ProCycling-team zijn brood verdiende. Heeft Vinokoerov toen de deal misschien beklonken met Astana-geld? En zou het dan zomaar even kunnen dat diezelfde Urán nu een gelijkaardig spelletje opvoert in een meerdaagse show: blijven zitten en de andere kant opkijken, telkens het ertoe doet om Froome eventueel in de problemen te brengen. Volgen, maar geen initiatief nemen en al zeker niet aanvallen. Als geld van een Kazakse bank niet stinkt, waarom zou er dan een geurtje zitten aan Sky-ponden...? Of wordt dat zijn volgende werkgever? Het was vandaag alleszins weer een maat voor niets, net als - bij nader toezien - een voor de rest grotendeels saaie Tour 2017 die eraan vooraf ging. Playstation koersen met oortjes en vermogensmeters. Voorgeprogrammeerde scenario's. Uitgekiende ploegtactieken en als maar snellere ritten. Oh ja, ik heb het deze keer niet eens over doping gehad...

Estland - België : 0-2...

Warm weer, niet op reis, gewoon thuis of op bezoek, komkommernieuws...

Dan maar eens de Rode Duivels. In ver vervlogen Mededelingen alhier ooit tot "roze druiven" verheven en wat mij betreft nu geheel in de druivensoep gedraaid. Gelukkig was er een goeie reden om er niet naar te kijken, hebben mijn Rommezoefvrienden de boel netjes buiten beschouwing gelaten en wij onze tijd dus voluit besteed aan wederom een meer dan hartverwarmend samenzijn in Oemmelegoem. Gezondheidsbulletins uitwisselen, bubbeltjes nuttigen, herinneringen ophalen, heerlijk tafelen. Ja Peet: vertellen, zwanzen, lachen en discuteren... doet goed aan ons hart.  Een fijne avond was het voorwaar.

Maar op het internet kon ik de berichten vandaag niet meer ontwijken. Hier gaan we dan: omdat het 'mààr' tegen Estland was moest er niet echt gefocust worden, op geen enkel vlak. De bondscoach selecteerde maar wat raak, klinkt het niet dan botst het. Maar dan in het Spaans. Bovendien zet hij na nog maar eens een povere prestatie zijn spelers uit de wind: ze zijn moe aan het einde van een lang seizoen, zitten al meer met hun vakantie in het hoofd. Zoiets wordt dus goedgepraat door een seizoenarbeider die in tegenstelling tot die andere Sinterklaas nu niet in Spanje zit, maar de Belgische voetbalmeute gelijkaardige blaasjes hoopt wijs te maken. Niet meer dan dat: verhaaltjes verkopen. Pluspunt is dan weer dat er naast een rij zwarte, ook enkele blanke en zelfs een rosse Piet in de line-up staan. Politiek correct, iedereen content, ook die andere Pipo die ze daar aanspreken met mijnheer de voorzitter. Paar spelers vonden het niet echt geweldig (neen toch?) maar zeggen dan weer wel dat ze hun job gedaan hebben: gewonnen. En de amusementswaarde? Daar hebben we lak aan, net zoals die 1500 gekken die voor zo'n schabouwelijke vertoning in een bouwvallig stadion naar Estland afreizen. "Wellicht ook niet te verwarren met Estland..." zoals Frank Raes weer heel spits uit zijn Wikipedia-commentaar wist op te diepen? Bleek tot overmaat van ramp dat volgens een regel uit het Eurovisioneel zwart-wit tijdperk bepaalde uitrustingen voor teveel verwarring zouden zorgen op het veld en de bezoekers dus een oplossing dienden te verzinnen. Bij dit alles moet de styliste van onze nationale elf beslist hebben om er dan zelf ook maar een zootje van te maken. Wat te denken van de mix van thuisshirts Belgium met away-shorts van Chelsea? Alleszins een gekke ingeving die misschien wel model staat voor hoe het er tegenwoordig aan toe gaat aan de Houba de Strooperlaan. Citroen-fluo-geel komkommernieuws dus...