Another 50th Anniversary...

Bijna dag op dag een jaar geleden zat ik mij een eerste keer te vergapen aan The Analogues. Voor wie niet weet waar ik het over heb: even doorklikken naar mijn MMMP van 18 oktober 2017. En daar heb ik dus nu een verlengstuk aan gebreid. In onze eigenste Zaal ROMA deze keer. Tot de laatste stoel gevuld. Een massa zestigers, waaronder een  grote groep die-hard Beatles-fans en een trio Rommezoevers uit de tijd van toen. Al wat minder vijftigers wegens net iets te jong om de allerzwaarste invloeden van de  "Merseybeat" te hebben ondergaan. En wie jonger was in de zaal heeft het waarschijnlijk van thuis uit meegekregen omdat pa en ma / opa en oma constant hun eigen voorkeur-lp's bleven grijs draaien. Heer Polo situeert zich in groep één, maar dan aan de kant van de niet-specialisten. Ik hoor het gewoon heel graag, en dan zeker op de manier die deze 'analoge' artiesten gebruiken om de legendarische studio-albums van The Beatles tot leven te wekken op het podium. Grandioos. Deze keer ging het dus - zoals U uit bovenstaande prent al hebt kunnen uitmaken - om The Beatles - album   of nog "The White Album". Een allegaartje van soms heel eigenzinnige en zeer uiteenlopende muzikale verzinsels waarmee de heren Paul, George, John en Ringo  elkaar in de Apple Studios gingen bestoken en waaruit dan contractgewijs een volledige dubbel-lp ontsproot. Weer een heleboel bijzondere verhaaltjes die het  vermelden waard zijn, zeker ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van weeral een iconische plaat. Merci Beatles, merci Analogues! Oh ja, en de huidige leesvoorraad werd voor even én met de glimlach naar de achtergrond geschoven. Die lees ik wel bij, met een "Witte" in de Spotify-oortjes...

A Day In The Life...

De uitstap naar Brugge heeft zijn sporen nagelaten. Wat mij wel eens meer overkomt heb ik ook deze keer niet kunnen vermijden. De tafel met t-shirts, cd & dvd's en andere memorabilia was strategisch zeer goed opgesteld.  Als één van je kompanen je daar nog eens op wijst is dat echt teveel van het goede en dus ben ik met mijn zwakke vlees nog maar eens door de krakende knieën gegaan. Niet dat ik het erg vind, integendeel. Deze aanwinsten zorgen ervoor dat ik de overgang van late zomer naar aankomende herfst op meer dan aangename wijze doorkom. De 2 CD-verjaardagsuitgave van Sgt. Pepper's zit hier elke dag voor minstens enkele nummers in een of ander weergave-apparaat. Op de foto hierboven ziet U een momentopname uit "A Day In The Life", nr 13 in de tracklist. Nadat het eerste groot crescendo met de 4 x 40 strijkers zijn toppunt heeft bereikt valt op de geremasterde jubileum-cd exact na 2'15" een magistraal stiltemoment. Ook daarin waren Lennon & McCartney grootmeesters. Het hele huis fleurt ervan op. Klassieke muziek waarvan ik, zoals gezegd, voorlopig elke dag met mondTjesmaat geniet... De DVD-opname van The Analogues' Pepper's Show spaar ik nog even op. Hoe lang of tot bij welke gelegenheid? Geen idee. Iets voor met kinderen en kleinkinderen? Muziekgeschiedenis...