Visit Berlin III

Het EK zit erop. Onze sporters hebben het goed gedaan. "Schitterende prestaties, maar..." lees en hoor ik 't allen kant. Oók "typisch" natuurlijk. Nooit tevreden, nooit genoeg. Altijd een "maar...". Ik grijp dus even terug naar mijn wensen voor 2018 bij monde van mijn kommil foo-vrienden: "...aan de buurvrouw en haar onvermogen om simpelweg content te zijn..." Laat ons daar met z'n allen nu even goed en uitgebreid over nadenken. Done?! Proficiat aan de sporters die de voorbije weken weer eens het beste van zichzelf hebben gegeven. De enen oogstten medailles, anderen dan weer niet. Maar ook vanop afstand, hier en elders, zag het er goed uit. Bedankt iedereen voor de meer dan fijne momenten.

Fijne (én warme) momenten hebben we ook beleefd vorige week in Berlijn. Alles was goed om aan het gevoel van hitte te ontkomen. Dus ook een boottocht op de Spree, de Berlijnse 'Seine' zeg maar. Moderne architectuur, klassieke gebouwen en hier en daar een luchtig kunstwerk langsheen de boord van de rivier. Three Girls and a Boy... het gaf mij alleszins een gevoel van fruitige frisheid. Klaar om recht tegenover de Berliner Dom in het koele water te plonsen. Het leven is aan de jonge en onbezonnen durvers. Go for it...

We komen ogen en snelheid tekort om oud en nieuw met de nodige aandacht te aanschouwen. Op de heenvaart helpt de gecompliceerde duits-talige commentaar nauwelijks om een beter begrip van de situatie te krijgen. Na de u-bocht bij de overwinningszuil volgt een poging om het geheel nog eens in het engels te herhalen. Niet veel beter. Dus pik ik er op het gevoel een foto uit: een zijgebouw in de buurt van het Bundskanzleramt, het Witte Huis van Angela Merkel. Met het Carillon-Berlin-Tiergarten in de nabijheid. Zeker geen foute werkplek voor een bondskanselier...

Nog zo'n spontane keuze, maar dan bij het einde van de tocht en zo vlakbij dat we het ook van binnen gingen bekijken: het Tränenpalast. De plek bij Bahnhof Friedrichstrasse waar jarenlang afscheid werd genomen van Oost-Berlijn in- en uitreizende familieleden. Controles, ID controles, checkpoints, fouillering, controle van de bagage. Het is er echt nooit leuk geweest daar in Oost-Berlijn. En in datzelfde gebouw deze harde tentoonstelling met getuigenissen in woord en beeld, heel aangrijpend. Net geen 30 jaar geleden.

Daarna lunchen, rusten, de verkoeling opzoeken. En de volgende dag, onze laatste, evenzo. Goede ingeving van La Pola om gebruik te maken van de airco-faciliteiten van SeaLife. Water, vissen en schelpdieren: als we daar geen lekker gevoel bij krijgen. Niet echt iets wat bij een stadsbezoek hoort volgens ons, maar in dit geval een zeer dankbaar alternatief. En zo is het verhaal rond. Voorlopig toch, want we hebben zeker nog dingen overgehouden voor een volgend bezoek. En zeer tevreden over het Hollywood Media Hotel, dus... 

Visit Berlin II

Zal ik maar meteen doorgaan met 'posten', nu er tijd en ruimte is. De post-Berlijn dagen worden ingevuld met... meer Berlijn. Willen of niet, aan het EK Atletiek 2018 kunnen we toch niet zomaar voorbij gaan. Dus eens terug thuis werd er tussen de fotoselectie en het bloggen door driftig naar atletiek gekeken. Het feit dat onze landgenoten zich daar als gekken op het eremetaal smijten helpt natuurlijk niet om de kijksessies enigszins te beperken. Drie keer goud, het kan niet op. Heptathlon... alle prestaties van Tiam live gevolgd, de finale 4 x 400 over de schouder van La Pola meegekeken in de Middelheimse Jazz-tent en vandaag van start tot finish Koen Naert bezig gezien op de marathon, mijn oude liefde. 

Heb tijdens de uitzending dus ook nog maar eens een paar rondjes meegedraaid langs- en doorheen de bezienswaardigheden van Berlijn. Waarbij ik U enkele prenten en een woordje uitleg verschuldigd ben betreffende ons kortstondig verblijf aldaar. Zei ik al dat we er mooi weer hadden? En blauwe lucht? De vernieuwde Potsdammer Platz komt helemaal tot zijn recht onder die stralende hemel. Hoewel de plataan in beeld al betere tijden heeft gekend. Hij werd trouwens de dag nadien door een groepje alt-Berliners van heus drinkwater voorzien, drie kratten van 12.  Plat water. Typisch, nicht?!! Dort, wo einst die Berliner Mauer stand...

Fonteinen, verkoeling, een heerlijke lunch met een schitterend zicht op modern architectonische constructies én Sony Center - Berlin. Wat een juweeltje!! In de nabijheid van hogergenoemde 'Platz' waar ze tijdens de wederopbouw na de Wende op geen inspanning gekeken hebben. Op de werf die de grote dode vlakte van Potsdammer en omgeving weer tot leven moest wekken waren begin jaren '90 4 jaar lang zo'n 6000 bouwvakkers aan de slag. Het heeft geld mogen kosten ook en het resultaat mag gezien worden. Mijn zwak voor reflecties mag duidelijk zijn, en dit is maar één van de vele foto's die ik ervan gemaakt heb. 

De Brandenburger Tor, de grote toegangspoort tot de oude stad. Vandaag liepen de marathoniens /-ennes er vier keer heen en terug onder door met een grote lus over een lege Pariser Platz. Tijdens ons bezoek was er net iets meer volk op het binnenplein. Veel mensen, uit alle windstreken. En een riksja-taxi ofte trishaw vol in beeld met toepasselijke reclame. Voor al die andere mensen in het MeMu, Körperwelten museum onder de televisietoren aldaar. Die hebben we nu links laten liggen. Misschien voor een volgende keer, hoewel. De internationale babbel op de trappen aan de voet van het museum en de toren kon ook tellen...

Berlin Alexanderplatz... dat was voor mij de televisie-/filmserie van Rainer W Fassbinder en het verhaal van Franz Biberkopf. Naam als een klok en in mijn herinnering een fantastische 'Erlebniss'. Dus gingen we er ook heen. Op een avond, en het viel enorm tegen. Had het compleet fout ingeschat en ben er met verkeerde verwachtingen naartoe getrokken. Niks dus. Dan maar deze foto uit de ondergrondse. Komt het dichtst bij wat deze naam in mijn geheugen heeft teweeg gebracht en achtergelaten.  Het kan niet altijd 'bingo' zijn natuurlijk, dat had der Franz ook al ondervonden in die verfilmde roman van Alfred Döblin.

Nu ik toch ondergronds ben gegaan dan maar deze foto als afsluiter. Meteen ook een beeld waarmee avond na avond een einde kwam aan onze stadsverkenning. "Endstation Uhlandstrasse, Aussteigen bitte" en wij de trappen op. Waar we 's morgens de U1-bahn indoken kwamen we er 's avonds weer uit. Terug naar het hotel, het bad, het bed, de rust en recuperatie. Geen tijd voor tv, hooguit een paar bladzijden lezen. 't Is ooit anders geweest, maar daarom niet getreurd. Mijn limieten erkennen en binnen de lijntjes van m'n eigen mogelijkheden kleuren. Dan breekt het lijntje niet...

Visit Berlin I

Zeg maar gerust dat het bloggebeuren hier de laatste maanden met grote horten en nog gigantischer stoten verloopt. De regelmaat is totaal zoek, en - U weet het of U weet het niet - daar zijn zeer uiteenlopende redenen voor. Maar goed, hier ben ik dan weer. Na het selecteren van de Lapland-foto's en het plegen van de bijhorende blogposts was heer Polo dringend aan rusten toe. Een paar dagen alleszins, net wanneer de tweede hittegolf zich over onze contreien placht uit te spreiden. Het werden luie dagen. Geen ene fluit uitgespookt. Ook helemaal geen schuldgevoel, weg met de erfzonde! En dan vol genieten van een in brons gegoten avondzon boven onze Polder...

Net op tijd gerecupereerd voor de jaarlijkse citytrip met onze kleinkinderen. Deze keer stond Berlijn op het programma. Geen EK atletiek, maar heel wat Muur-geschiedenis, Oost-West & Koude Oorlog-histories met ook de resultaten van de moderne wederopbouw. Niet simpel om de interesses en betrokkenheden van oud en jong hierbij te overbruggen. En toch, met een booking bij Berlin on Bike schoot La Pola weer midden in de roos. Het begint al met de wandeling naar de locatie van deze fietstoer-operator, tevens startplaats van de verschillende rondritten: dwars doorheen oud Oost-Berlijn. En dat mag duidelijk zijn. Nog steeds.

We reden de Berlijn Highlights met Bjorn, een 50-er en perfect nederlandstalige Duitser met Oost-Berlijnse roots. Dat hebben we tijdens de 3u30' durende fietstocht zeker geweten. Een van de beste gidservaringen die ik ooit heb beleefd. Komt heel dicht in de buurt bij Georgina, die andere topper die ons eens doorheen de Peloponnesos heeft geleid. BoB dus, Berlin on Bike: een aanrader, met als absolute meerwaarde de begeleiding door Bjorn. Hij vertelt het verhaal van de muur van binnenuit, met familie-anekdotes en hoe het hele gebeuren zijn eigen leven heeft gestuurd. De muur is veel meer dan één muur...

De tocht gaat verder en verder, door oost en west en opnieuw door oost. De verschillen zijn meer voelbaar dan zichtbaar, maar even zogoed merk ik van alle kanten dat dit Berlijn in de vroegere DDR lag en dat stad en (vooral de oudere) inwoners daar de sporen nog van dragen. In de buurt van de Hackesche Hofjes is er tijd voor een verfrissing en een sanitaire stop. De proper opgekalefaterde binnenpleinen krijgt U misschien later nog wel te zien, wij zaten in een redelijk authentieke passage vol jaren '90 sporen op de muren. Onze opdracht: ook de moderne geschiedenis doorgeven aan de volgende generaties. Met handen en voeten...

Iets verderop stoppen we bij het Holocaust Monument. Veel uitleg is er niet bij nodig blijkbaar. Zo te zien slaagt de ontwerper bij de meeste bezoekers in zijn opzet: niet begrijpen, ontreddering, en dan onbewust stil worden en toch even stilstaan bij... Tegenover het monument ligt heel majestueus en zwaar beveiligd de USA-ambassade. Achter de hoek op wandelafstand, de Brandenburger Tor. De voormalige Muur op een steenworp, vandaar op Unter den Linden... en nog zoveel meer hoogtepunten uit het Berlijnse patrimonium. Een zeer geslaagde kennismaking. En hoeft het gezegd dat ik goed geslapen heb?