Mini Winter Wonderland...

Wie de kleine beetjes sneeuw niet eert
is de mega-winterplaat niet weerd...

En dus begeef ik mij wanneer de gelegenheid zich voordoet naar onze eigenste Polder, zelfs als er maar een likje wit is neergedwarreld. Is toch de moeite niet hoor ik daar prevelen. Toch wel. Kijk nu zelf, twee keer code oranje volgens het KMI. Dan gaat een mens toch op stap zou ik denken. Natuurgebied met de ons en u  ondertussen zo vertrouwde Galloway runderen. Jong en oud, groot en klein. Twee keer dezelfde doorkijk, maar wat een verschil in kleuren. Het hele palet van Breugel tot en met Tuy(n)mans, alles komt aan bod. Ekster steekt een helpende hand toe als er op het hoofd moet gekrabd worden, want jeuken doet het blijkbaar altijd. En die fijn gedresseerde toplaagjes sneeuw, ze geven een extra cachet aan alles wat zich aandient op mijn pad: van dit wandelpaaltje tot en met een bruine winterdistel. Mini Winter Wonderland...

Winteruur...

Heb het deze keer met eigen ogen zien gebeuren. Hoe op het scherm van mijn ouwe iPhone de tijdsweergave in één automatische klik van 2:59 naar 2:00 sprong. Terug sprong, inderdaad. Heerlijk nachtelijk plasmoment dat ik nooit meer ga vergeten. En neen, het was niet naast de pot. Ik stapte, zij het niet geheel fris en monter, vanaf de eerste seconde mee in wat nu voor mij misschien wel het definitieve winteruur gaat worden. Binnen hoeveel jaar gaat men weer beginnen onderhandelen over een jaarlijkse tijdsaanpassing? Toch is het nog niet zover, we gaan er eerst nog een nachtje over slapen en er middels een coördinator proberen uit te komen of we voor de afschaffing gaan en zo ja, waar we dan wel voor gaan kiezen. Ik lach er af en toe zelf ook wel mee, maar als je erover nadenkt is het nog niet zo'n eenduidige kwestie. Noem het gerust "complexe materie". Dan maar over naar...

het Winteruur, in dit geval met een grote hoofdletter. Wim Helsen in al zijn eenvoud en ingehouden glorie op de bank met een gast die een zelfgekozen tekst komt voorlezen en bespreken.  Vanaf nu weer elke avond een heerlijk dagafsluitend televisiemoment op Canvas. Met een vervanger voor Boris, de zwijgende copresentator op of naast de zetel die afgelopen zomer zijn laatste loodje legde. Benieuwd of de nieuwe Golden Retriever de oude gaat doen vergeten? Het mag dan al afhangen van de gast en zijn tekst, de formule en presentatie kunnen mij op dat moment voor het slapengaan wel bekoren. Ik kijk er al naar uit, en mocht het af en toe eens te laat worden... op Youtube zijn de beste afleveringen blijvend te herbekijken. De hele wintertijd lang, die periode met "winteruur" zonder capitale, en wellicht nog langer. Daar  kan de Europese coördinator werk van maken.

De seizoenen doen hun uiterste best om te zijn wat ze horen te wezen, en toch gaat het soms wat snel. Of hoe moet ik de flitsende overgang van uitgesponnen nazomer naar plotse wintertemperaturen interpreteren? Van de ene dag op de andere, en zo liep ik vandaag mijn 1 kruk-wandeling voor het eerst achter mijn eigen condenserende ademwolkjes aan. Met frisse knieën, dat ook. En één koude hand. Grijs wolkendek, maar geen regen. We slaan de herfst toch niet over zeker?

Van de zomer naar de winter in drie stappen...

Winnetou houdt het voor bekeken, en zo ook zijn Apachen. Inpakken en wegwezen moeten zij gedacht hebben, het heeft hier nu wel lang genoeg geduurd. De voorraad zonneschijn lijkt voorlopig opgebruikt en ook wat appetijtelijke temperaturen betreft blijft er niet veel meer te rapen. De herfst is nu in het land. En daar bovenop draaien we dit weekend de klok weer een uurtje terug. Het begon eigenlijk met de invoering van een zomertijd. Sinds de oliecrisis van 1973 doen we daar in West-Europa - de ene al wat eerder dan de andere - allemaal aan mee. Tot men er achter kwam dat twee keer per jaar de wijzers verzetten een behoorlijk groot effect kon hebben op de biologische klok van de mens. En dus wordt er nu gelobbyd en gepleit om die hele zomer-winter-tijd omschakeling andermaal stop te zetten. Wanneer en hoe, da's nog maar de vraag. En blijven we dan bij de standaardtijd, die tegenwoordig de wintertijd wordt genoemd of stappen we definitief over naar de zomertijd? Het hele jaar lang dan, en ook de volgende. Laat ze daar nog maar even over discussiëren en bakkeleien. Een commissie oprichten zeker? Ja, een Europese commissie voor de eenduidige tijdsaanduiding. En dan weten dat het er bij een vorige standaardisatie van de Europese tijd om ging de tijdstabellen van het treinverkeer in de hand te houden. Als er nu iets is dat niet meer op tijd of volgens de tabellen rijdt, dan wel onze treinen zeker?

Verder is het ook al een maand geleden dat mij een kanjer van een nieuwe rechterheup werd ingeplant. En binnenkort even zo lang dat ik mij alhier onledig houd met het terug op mijn fysieke plooi komen. Met ups & downs, maar steeds met een glas dat 'halfvol' is... dixit Ronny B. Als ik deze week mijn tweede rustdag - en bij uitbreiding een rustiger periode - heb ingelast dan zijn daar gelukkig nog de boeken. Na Methusalem en de snelle passage van De bekeerlinge was heer Polo opnieuw aan een net iets zwaardere hap toe, hoewel... 21 lessen voor de 21ste eeuw De nieuwe Harari, na Sapiens en Homo Deus, met een lange lijst van actuele vraagstukken die ons de komende decennia gaan bezighouden. Om er maar een aan te halen: het hoofdstuk over fake news, te vinden achter de "link" van de zwart-rode titel hierboven. Zoals beloofd met een herkenbare vervolgfoto waarbij niet al teveel uitleg hoort. Lezen dus.

Dat, en veel NBA-basketbal bekijken. Ik moet af en toe een keuze maken, want 'trop is teveel' en daarvoor wordt de voorhanden zijnde opslagruimte in mijn grijze hersencapaciteit te klein. Het gaat ook alsmaar sneller. Om tot rust te komen is er dan weer Spotify met zijn onuitputtelijke voorraad aan speellijsten en muziekverzamelingen. Of toch een beetje televisie? Doe mij dan maar Met het Mes op Tafel, van omroep MAX op npo2. Jazeker, "op den Hollander". Vele keren beter dan het middelerwijl zwaar over zijn houdbaarheidsdatum zijnde Slimste Mens. Als het op is, is het gedaan. Stop er nu mee. Om af te sluiten de Operatie "was je handen, poets je tanden".  Doe Maar! Dat zijn niet die van de bom die (n)ooit valt, want dat is Herman van Veen. Maar toch een linke combinatie om bij "Schone Handen" terecht te komen. Ook die draaien al twee weken overuren, terwijl de bond, de clubs, trainers en makelaars zich in de meest onwaarschijnlijke bochten moeten wringen om de schokgolf te overleven of alleszins de dans te ontspringen. Maar daar gaat het net om: de miljoenendans, het grote bal waar ze allemaal aan willen deelnemen. En gaat dat niet via goede sportieve prestaties op Europees niveau, dan moet er via allerlei duistere praktijken in de vetpotten van het transfersysteem geschraapt worden. Als ze al tot bij Camus gekomen zijn, en neen: niet Albert...

Stanley vs Murphy...

We hebben net een weekendje Brugge achter de rug. De "Bende van Jef" houdt wel degelijk stand. Gezellig getafeld, bijgebabbeld, gewandeld en bootje gevaren op de reien. Zelfs tijd gemaakt om samen de cyclocross in Essen te bekijken op tv. Bekeken? Start en aankomst ja, want veel spanning valt er tegenwoordig bij de slijkcoureurs niet meer te rapen. Tijdens de uitzending hadden we al de tijd voor een stevige powernap! Daarna "Brugge by Night" en dus koppen lopen. Naast de traditionele massa toeristen waren er nu ook een pak Catalanen na de Brusselse steunmanifestatie voor hun leider Puigdemont afgezakt naar Noordelijk Venetië. Veel volk en sfeer. Op zondagochtend toch maar de wandeling over de Kerstmarkt gecanceld. Het sneeuwstormspektakel bekijken vanop 8 hoog ergens in Nieuw Brugge, de nieuwe woonst van Roger & Rita, was ook meer dan de moeite waard. Alles afgerond met een lekkere hap konijn in het clubhuis van KRB, de roeivereniging waar de jonge De Koster's de honneurs waarnemen. Tijdens de terugrit viel de sneeuwhinder al bij al nog mee. Het ergste was toen voorbij. 

Dachten we...

De rit huiswaarts was dan wel prima verlopen, bij thuiskomst echter bleek dat de centrale verwarming uitgevallen was. Aan de kamertemperatuur te zien en vooral te voelen reeds een hele tijd. De boel terug opgestart. Reset, geen probleem. Maar opnieuw wat warmte in huis brengen, dat was andere koek. Bij de open haard een boekje ter hand om de avond door te komen. Maandagochtend contacteer ik de installateur en die roept de gasmaatschappij erbij. Onlangs zijn hier nieuwe ontspanners geplaatst  om de komende verandering in distributie van arm naar rijk gas op te vangen. Misschien... De Infrax-technieker is snel ter plaatse en vervangt het onderdeel, past het inkomend drukpercentage aan en zal later op de dag nog langskomen om te checken of deze ingreep helpt. Ondertussen opnieuw een telefoontje met de installateur die zelf poolshoogte wil komen nemen. Geen verbetering merkbaar. Watertemperatuur controleren, modulatie uitlezen, ketel deels ontmantelen, onderdelen checken op stof en vuil - onderhoud is wel volgens plan uitgevoerd - ... De Infrax-man belt ook terug aan. Samen overleggen, wissel heeft geen effect gehad. De oude gaat er morgen terug uit. Het wordt stilaan duidelijk dat de heer Murphy minstens één vinger in deze pap lijkt te hebben. Slecht moment, winterprik, sneeuw en regen, verkeershinder... Even de leeftijd van de ketel controleren. We overwegen een vervanging. Ketel is beschikbaar, werkagenda checken, woensdag staat open voor dringende zaken. Dit is er één: mikken, nadenken, schieten. De kogel vindt zijn weg doorheen de kerk: we beslissen om een nieuwe ketel te laten plaatsen. Een halfuur later worden twee Stanley-straalkachels geplaatst om ons de komende twee dagen regelmatig van een warmtestoot te voorzien. Stanley versus Murphy. Dit zou moeten lukken...